Sarışın bir kurda benziyordu.

Yayınlama: 10.11.2026
A+
A-

Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.

 Yürüdü uçuruma kadar,

eğildi, durdu,

bıçak gibi keskin, hafif bir kavisle sallandı,

koptu sırtından dağ

ve atıldı karların üstüne…”)

EY ŞANLI TÜRK EVLADI!

Bugün 10 Kasım; yas tutma, boyun bükme günü değil; Atatürk’ün o mavi gözlerindeki ateşi yüreğimizde yeniden harlama, onun ideallerini omuzlarımızda taşıma günüdür. Bugün bizlere düşen en büyük görev, Atatürk’ü sadece hüzünle anmak değil; onun “en büyük eserim” dediği Cumhuriyetimizi akıl, bilim, birlik ve dirlik içinde daha ileri taşımaktır. O, fikirleriyle hâlâ aramızda; ilimle, irfanla ve vatan sevgisiyle atan her kalptedir.

“Sarışın bir kurda benziyordu.

Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.

Yürüdü uçuruma kadar,

eğildi, durdu,

bıçak gibi keskin, hafif bir kavisle sallandı,

koptu sırtından dağ

ve atıldı karların üstüne…”

Bir devrin kapandığı, bir milletin uçurumun kenarında esaret zincirleriyle boğuştuğu o zifiri karanlığı hatırlayalım. Yedi düvelin payitahtı sardığı, milletin yorgun ve umutsuz düştüğü, “Bitti artık” denilen o demlerde, Samsun’un sisli kıyılarından bir güneş doğdu. O güneş, Türk’ün makus talihine meydan okuyan o iradeydi. O, Samsun’a ayak bastığı andan itibaren millete önderlik etmiş, vatanın her karış toprağını canı pahasına savunarak Türk milletinin makus talihini tersine çevirmiştir.

O karanlık günlerde, milletin sinesine yaslandığı o kutlu yürüyüşü, Gazi Mustafa Kemal Nutuk adlı şaheserinde o günlerin ruhunu ve milletin direniş azmini şu sarsılmaz hitapla tarihe mühürlemiştir: “Milletin bağımsızlığını yine milletin azim ve karar kurtaracaktır.”

İşte bu şiar, köhnemiş imparatorlukların enkazı altında can çekişen bir halkın ruhuna çalınan maya, vurulan çelik mühürdü. Amasya’nın dağlarında yankılanan, Erzurum’da ve Sivas’ın kongre salonlarında vatanın bölünmez bütünlüğünü haykıran, Ankara’nın tepesinde Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kurulmasıyla alev alev büyüyen ve “Ya İstiklal Ya Ölüm!” nidasıyla göğü delen o ses; bir milletin haysiyetini, onurunu geri verişinin destanıydı. O, milletin kaderine el koyduğu şanlı direnişin ve Kurtuluş Savaşı’nın ta kendisidir. O, Türk milletine sadece sınırları çizilmiş bir toprak parçası değil; kul olmaktan çıkıp onurlu, özgür birer vatandaş olmanın şerefini bağışlamıştır.

Savaş meydanlarında kazanılan zaferler, masada ve sosyal hayatta taçlandırılmalıydı. Siyasi bağımsızlığın kültürel, hukuki ve iktisadi inkılaplarla desteklenmedikçe asla kalıcı olamayacağını bilen Atatürk; harfleri, yasaları, kılık kıyafeti, en önemlisi de kadını ve genci bu toprağın hakiki sahibi kılan o muazzam devrimleriyle bir milleti uykusundan uyandıran kutlu bir Türk Komutanıdır.

“Ölümünden yıllar sonra bile

Bir ülkenin sabafları onunla başlar

Atatürk, bir milletin yeniden doğuşunun

Adıdır, heybetidir, ta kendisidir.”

Yaptığı devrimler, sadece birer kanun maddesi değil; yüzyıllardır boynu bükük gezen bir halkın, medeniyet sahnesine yeniden diriliş mührüydü. O, karanlığı akılla, cehaleti bilimle, esareti hürriyetle yendi. Halkın kendi öz benliğine, iradesine ve aydınlık yarınlarına kavuşmasının, kul olmaktan vatandaş olmaya geçişin en somut adımlarıdır.

“Ne zaman bir Atatürk resmî görsem duvarda

Bir parça kopar yüreğimden, akdeniz yalan olur

Ne zaman bir köy kahvesinde görsem nazlı nazlı süzülen

Bir türkü tutturur, dağlar bayırlar dolur.”

Bugün bizler, onun açtığı yolda, gösterdiği hedefe durmadan yürüyeceğimize; al bayrağın gölgesinde bu vatanı ilelebet koruyacağımıza namusumuz ve şerefimiz üzerine ant içeriz. Ruhun şad, makamın bu milletin sinesinin en mutena köşesi olsun, ey büyük Atatürk! Seni asla unutmadık, unutmayacağız, unutturmayacağız!

Bir Yorum Yazın

Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış.